Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde het Amerikaanse leger een reeks voertuigen die zich door hun robuustheid, eenvoud en veelzijdigheid onderscheidden. Onder deze voertuigen nam de Dodge WC-serie ¾‑ton 4×4 een centrale plaats in. Deze trucks – geproduceerd tussen 1942 en 1945 – vormden het ruggengraattransport voor de Amerikaanse en geallieerde strijdkrachten. Tot op heden zijn ze geliefd bij verzamelaars, restaurateurs en militaire musea.

Technische Specificaties

Brandstofverbruik en Bereik

Zoals veel voertuigen uit de Tweede Wereldoorlog, had de Dodge WC-serie een relatief hoog verbruik:

• Verbruik op de weg:
  🔹 Ongeveer 28 liter per 100 km
  (≈ 3,6 km/l of ≈ 8,4 mpg US)

• Verbruik off-road:
  🔹 Tot 35–40 liter per 100 km, afhankelijk van terrein, lading en gebruik van vierwielaandrijving

• Brandstoftank:
  🔹 Inhoud van 114 tot 115 liter

• Actieradius:
  🔹 Ongeveer 380–400 km op een volle tank onder normale omstandigheden

⚠️ Let op: Deze voertuigen zijn gebouwd op betrouwbaarheid, trekkracht en terreinprestaties — brandstofefficiëntie was van ondergeschikt belang.

Verschillende Varianten

De WC-serie omvatte meer dan 50 varianten, elk ontworpen voor specifieke taken. Enkele bekende uitvoeringen:

• WC‑51: Standaard weapons carrier met open laadbak en canvas dak

• WC‑52: Als de WC‑51, maar met voorlier

• WC‑54: Ambulance, met verhoogde stalen carrosserie en langere wielbasis

• WC‑56 / WC‑57: Command cars, gesloten voertuigen voor staf- en officiersgebruik

• WC‑59 / WC‑61: Voor communicatie- en telefooninstallatie

• WC‑64 KD: Ambulance met opvouwbare opbouw (Knock-Down), ontworpen voor scheepstransport

Wielen en Banden

• Grote terreinbanden (vaak 9.00×16) gemonteerd op zogenaamde combat rims

• Combat rims hadden een afneembare bead ring – ideaal voor veldreparaties of gebruik van binnenbanden

• Banden geschikt voor lage spanning bij terreinrijden

• Deze trucks konden zich voortbewegen door zand, modder, sneeuw en ruig terrein

Prestatie en Gebruiksdoel

De Dodge WC ¾-ton was ontworpen voor veelzijdig gebruik:

• Troepentransport

• Munitie- en wapenvracht

• Medische evacuaties (ambulance)

• Stafvervoer en commando-ondersteuning

• Radiocommunicatie en veldtelefonie

• Bergingsvoertuigen met lier

Dankzij het 4×4-systeem, het robuuste ladderchassis en de bladveren met hoge veerweg, bleken deze trucks onverwoestbaar op het front én daarbuiten.

Bijzonderheden

• Betrouwbare motor: De T‑214 was eenvoudig te onderhouden, zelfs onder zware omstandigheden

• Modulair ontwerp: Veel onderdelen waren onderling uitwisselbaar tussen modellen

• Massaproductie: Ruim 255.000 eenheden gebouwd tussen 1942 en 1945

• Na de oorlog: Ingezet in civiele sector, brandweer, landbouw en bij NAVO-partners

• Tegenwoordig: Populair onder liefhebbers, vaak rijdend gerestaureerd of getoond op WO2-herdenkingen

Conclusie

De Dodge WC ¾-ton 4×4 trucks waren onmisbaar voor de geallieerde oorlogsvoering. Ze combineerden eenvoud, terreinvaardigheid en veelzijdigheid in één robuust voertuig. Hoewel hun brandstofverbruik hoog was, wogen hun betrouwbaarheid en prestaties in het veld daar ruimschoots tegenop. Tot vandaag zijn ze een iconisch voorbeeld van militaire voertuigtechniek uit de Tweede Wereldoorlog.